Bir başkadır benim "Abilerim"...

Uzunca bir süredir bunu yazmayı düşünüyordum ama bir türlü fırsat bulamadım. Sanki siz de meraktan ölüyorsunuz da bu adam ne zamandır yazmıyo, acaba başına bişey mi geldi diye! Kendi Blogumun yazarı oldum diye tüm dünya bunu mu okuyor acaba? Neyse...

Bir başkadır benim "Abilerim"...

Hepimiz işe gitmek, eve dönmek, arkadaşlarla buluşmak ve bunu gibi seyahat problemleri için illa ki toplu taşımaları kullanırız. Kullanmayanlar bu yazının varlığından bile bihaber olan tiplerdir zaten :) İşte söz konusu sıkıntılardan birisi de yanınıza bir Abinin oturmasıdır (Konuyu cinsiyet farkı gözeterek ele almam gerekecek. Çünkü bu olayın kadınların başına gelmesi pek olası değil toplumumuzda [normal şartlar altında-NŞA]- daha beteri olur ama bunu pek yapmıyorlar bu "Abi"ler). Bir "Abi" yanınıza oturduğunda yada siz "Abi"nin yanına oturduğunuzda başlayan mücadeleden bahsediyorum. Hatırladınız mı? Hani "Abi"miz kendi mallığının dışında tüm dünyanın malı ondaymış gibi oturur ya bacaklarını açarak. Seni de kendi öz koltuğundan dışarıya iter. Yok!! sen de mukavemet gösterirsen başlar mücadele artık yol sonuna değin sessizce. Kimse benim başıma gelmiyor demesin. Sürekli bu konuyu gözlemleyen bir olarak, sadece kendi başıma değil birçok kardeşimizin başına geldiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Bu konu ile ilgili çözüm ne olacaktır? Kaba kuvvet dışında çözümler istiyorum. Laf sokmadan, laf çakarak fakat "Abi"mizi de kıllandırmadan bu mücadeleyi nasıl kazanırız onu söyleyin siz. Mesela, "hele bir toparlan, gardaş mı" desek? yoksa ne? Konuya çaresi olan bi paylaşsın yaw!!!!!

Bir başkadır benim "Abilerim"...